Dinadakila ng aking kaluluwa ang Panginoon,
nagagalak ang aking espiritu sa Diyos na aking Tagapagligtas!
Sapagkat nilingap Niya ang Kanyang abang lingkod;
mula ngayon, tatawagin akong mapalad ng lahat ng salinlahi.
Gumawa para sa akin ng mga dakilang bagay ang Makapangyarihan;
banal ang Kanyang pangalan!
Ang Kanyang awa ay umaabot sa bawat salinlahi
sa mga may takot sa Kanya.
Ipinamalas Niya ang lakas ng Kanyang bisig,
ikinakalat Niya ang mga palalo.
Ibinabagsak Niya ang mga makapangyarihan mula sa kanilang mga trono,
itinataas Niya ang mga hamak.
Binubusog Niya ng mabubuting bagay ang mga nagugutom,
pinauuwi Niya ang mga mayayaman na walang dala.
Tinutulungan Niya ang Israel na Kanyang lingkod,
inaalala Niya ang Kanyang awa,
ang pangakong ginawa sa aming mga ninuno,
kay Abraham at sa kanyang mga inapo, magpakailanman.
Ang Magnificat ay awit ng kagalakan ni Maria nang dumalaw siya sa kanyang pinsang si Elisabet. Sa Lourdes, kung saan nagpakitang nakangiti si Maria, malalim na umaalingawngaw ang panalanging ito.
Mga dapat malaman tungkol sa Magnificat
Kailan dinarasal ang Magnificat?
Sa Panalangin sa Takipsilim, o pagkatapos ng Komunyon, upang magpasalamat sa mga kahanga-hangang gawa ng Diyos.
Ano ang kahulugan ng awit na ito?
Ito ang panalangin ng mga mapagpakumbaba na nagpapabago sa pananaw. Inaawit ni Maria ang pagbabaligtad sa mga pagpapahalaga ng mundo: itinataas ng Diyos ang maliliit at ibinababa ang mga palalo.
Para kanino ang panalanging ito?
Para sa mga “mapagpakumbaba ang puso”, sa mga dukha sa espiritu at sa lahat ng nagnanais purihin ang Diyos sa Kanyang pagkilos sa kanilang buhay.