Magnificat (மரியாவின் பாடல்)

என் ஆத்துமா ஆண்டவரை மகிமைப்படுத்துகிறது,
என் ஆவி என் இரட்சகரான கடவுளில் களிகூருகிறது!
அவர் தம்முடைய தாழ்மையான அடிமையின் மீது கருணை வைத்தார்;
இதுமுதல், எல்லா யுகத்தினரும் என்னை ஆசீர்வதிப்பர்.

வல்லவர் எனக்கு மகத்தான காரியங்களைச் செய்தார்;
அவருடைய நாமம் பரிசுத்தமானது!
அவருடைய அன்பு தலைமுறை தலைமுறையாக நீடிக்கிறது,
அவருக்குப் பயப்படுகிறவர்கள்மேல்.

தம்முடைய கரத்தின் வல்லமையை வெளிப்படுத்தி,
பெருமைக்காரரைச் சிதறடித்தார்.
வல்லவர்களை அவர்களின் சிம்மாசனங்களிலிருந்து தூக்கி எறிந்து,
தாழ்மையானவர்களை உயர்த்தினார்.

பசியுள்ளவர்களை நல்ல பொருட்களால் நிரப்பி,
செல்வந்தர்களை வெறுங்கையோடு அனுப்பினார்.
இஸ்ரவேல் என்னும் தம்முடைய ஊழியக்காரனை ஆதரித்தார்,
தம்முடைய அன்பை நினைவுகூர்ந்தார்,
நம்முடைய பிதாக்களுக்குச் செய்த வாக்குறுதியின்படி,
ஆபிரகாமிற்கும் அவருடைய சந்ததிக்கும் என்றென்றைக்கும்.

மரியாள் எலிசபெத்தை சந்திக்கச் சென்றபோது மகிழ்ச்சியால் பாடிய பாடல் தான் Magnificat. லூர்தில், மரியாள் புன்னகையுடன் தோன்றிய இடத்தில், இந்த ஜெபம் மிகவும் வலிமையாக எதிரொலிக்கிறது.